• پاسداران-فرخی یزدی-گیلان غربی-بن بست مریم-پلاک ۲- طبقه ۳
  • تلفن تماس:  09104444269
  • دوشنبه - چهارشنبه:   18- 21 شب

ایمپلنت زانو یک دستگاه پزشکی است که برای بازسازی مفصل زانو به کار می‌رود و معمولاً در جراحی‌ تعویض مفصل زانو استفاده می‌شود. این نوع جراحی برای بیمارانی که از آرتروز، ساییدگی مفاصل، یا سایر مشکلات مزمن زانو رنج می‌برند، یک راه‌حل مفید محسوب می‌شود. ایمپلنت زانو از مواد خاصی ساخته می‌شود که بتواند فشار و سایش ناشی از حرکت مداوم زانو را تحمل کند و به بدن بیمار آسیبی نرساند. در ادامه، اجزا، مواد، و انواع مختلف ایمپلنت زانو را بررسی می‌کنیم.

 

ایمپلنت زانو چیست

 

اجزای ایمپلنت زانو

ایمپلنت زانو از چندین قسمت اصلی تشکیل شده است که هر کدام نقش خاصی در بازسازی مفصل زانو ایفا می‌کنند:

  1. بخش فمورال: این بخش روی استخوان ران قرار می‌گیرد و معمولاً از فلز ساخته شده است. طراحی و جنس این بخش به گونه‌ای است که بتواند به حرکات خم‌شدنی زانو کمک کند و به تدریج به بدن بیمار آسیب نرساند.
  2. بخش تیبیال: این قسمت که روی استخوان تیبیا (ساق پا) قرار می‌گیرد، شامل یک پایه فلزی و یک لایه پلی‌اتیلن است. پلی‌اتیلن ماده‌ای نرم و مقاوم است که به سطح تیبیال خاصیت نرمی و لغزندگی می‌بخشد و از ساییدگی بیش از حد مفصل جلوگیری می‌کند.
  3. بخش پتلا: در برخی جراحی‌ها، سطح داخلی پتلا (کاسه زانو) با لایه‌ای از پلی‌اتیلن پوشیده می‌شود تا هنگام خم و راست شدن زانو، سطح صاف و نرمی داشته باشد و از بروز درد و سایش بیشتر جلوگیری شود.

این اجزا به گونه‌ای طراحی شده‌اند که با هم کار کنند و حداکثر پایداری و راحتی را برای بیمار فراهم آورند.

ملاحظات ایمپلنت

در انتخاب نوع ایمپلنت، پزشکان عواملی مانند سن، سطح فعالیت، وزن، شرایط عمومی سلامتی و ساختار آناتومیکی زانو را در نظر می‌گیرند. ایمپلنتی که برای یک بیمار جوان و فعال طراحی شده ممکن است برای یک بیمار مسن با تحرک کم مناسب نباشد. علاوه بر این، انتظارات بیمار از جراحی و میزان بهبودی پس از آن نیز از مواردی است که در تعیین نوع ایمپلنت و طراحی آن موثر است.

معیارهای مواد ایمپلنت زانو

ایمپلنت زانو باید از موادی ساخته شود که هم سازگاری بالایی با بدن انسان داشته باشد و هم دوام و مقاومت کافی در برابر ساییدگی و تخریب داشته باشد. مواد معمول شامل موارد زیر هستند:

  • تیتانیوم: تیتانیوم به دلیل وزن سبک، مقاومت بالا و سازگاری با بافت‌های بدن در ساخت بخش‌های فلزی ایمپلنت به کار می‌رود. این فلز بسیار محکم است و در برابر خوردگی مقاومت دارد.
  • آلیاژ کروم-کبالت: این آلیاژ از نظر مقاومت و طول عمر بسیار بالاست و سازگاری خوبی با بدن دارد. کروم-کبالت بیشتر در بخش‌های فمورال ایمپلنت زانو استفاده می‌شود.
  • پلی‌اتیلن: یک ماده پلاستیکی قوی و بادوام که در سطح تیبیال و گاهی در پتلا به کار می‌رود. پلی‌اتیلن به عنوان یک ماده مفصلی، سطح نرمی را ایجاد می‌کند و از سایش بیش از حد جلوگیری می‌کند.

این ترکیبات نه تنها باعث طول عمر بیشتر ایمپلنت می‌شوند، بلکه عوارض پس از جراحی را نیز به حداقل می‌رسانند.

تثبیت ایمپلنت

روش تثبیت ایمپلنت به دو روش اصلی تقسیم می‌شود:

  1. تثبیت با سیمان: در این روش از یک ماده خاص به نام سیمان استخوانی برای چسباندن ایمپلنت به استخوان استفاده می‌شود. این روش بیشتر برای بیمارانی که تراکم استخوان پایینی دارند، مانند سالمندان، به کار می‌رود.
  2. تثبیت بدون سیمان: این روش از ایمپلنت‌هایی استفاده می‌کند که سطح خاصی دارند که به استخوان اجازه رشد درون ایمپلنت را می‌دهد. با این روش، ایمپلنت به صورت طبیعی با استخوان پیوند می‌خورد. این نوع تثبیت برای بیماران جوان‌تر و فعال‌تر که استخوان‌های قوی‌تری دارند، مناسب‌تر است.

طرح‌های ایمپلنت زانو

ایمپلنت‌های زانو به طراحی‌ها و ساختارهای مختلفی تقسیم می‌شوند تا نیازهای خاص بیماران را برآورده کنند. در انتخاب طرح ایمپلنت باید به عوامل مختلفی مانند میزان تحرک بیمار و نیازهای فیزیولوژیک او توجه شود.

طرح‌های تثبیت‌شده خلفی در مقابل طرح‌های صلیبی نگهدارنده

  • طرح تثبیت‌شده خلفی: در این طرح، نیازی به رباط صلیبی خلفی نیست و ایمپلنت دارای ساختاری است که مفصل زانو را پایدار نگه می‌دارد.
  • طرح صلیبی نگهدارنده: این طرح، رباط صلیبی خلفی را حفظ می‌کند تا مفصل به صورت طبیعی‌تری حرکت کند. این طرح برای بیمارانی که نیاز به پایداری بیشتری دارند، مناسب‌تر است.

تکیه‌گاه متحرک در مقابل ایمپلنت‌هایی با تکیه‌گاه ثابت

  • تکیه‌گاه متحرک: در این نوع ایمپلنت، سطح مفصلی روی پایه فلزی کمی حرکت می‌کند و با حرکات طبیعی زانو سازگارتر است و از سایش بیش از حد جلوگیری می‌کند.
  • تکیه‌گاه ثابت: در این طرح، ایمپلنت بدون حرکت بر روی پایه نصب می‌شود و مناسب بیمارانی است که سطح فعالیت کمتری دارند.

طرح‌های نگهدارنده دو رباط صلیبی

این طرح برای بیمارانی طراحی شده است که نیاز به نگهداری هر دو رباط صلیبی (قدامی و خلفی) دارند. چنین ایمپلنت‌هایی حرکات طبیعی‌تری را فراهم می‌کنند و برای بیمارانی که به فعالیت بیشتری نیاز دارند، مناسب هستند.

ایمپلنت‌های تک بخشی

ایمپلنت‌های تک بخشی فقط در یکی از دو بخش مفصل زانو (معمولاً بخش داخلی یا خارجی) نصب می‌شوند. این ایمپلنت‌ها برای بیمارانی که فقط یک بخش از مفصل زانو آسیب دیده است، گزینه‌ای موثر و کم‌تهاجمی محسوب می‌شوند. این نوع ایمپلنت‌ها نسبت به ایمپلنت‌های کامل، بهبود سریع‌تری دارند.

قیمت ایمپلنت زانو

قیمت ایمپلنت زانو بسته به نوع مواد و برند و محل جغرافیایی متغیر است. عواملی مانند تخصص جراح ارتوپدی در غرب تهران، تجهیزات استفاده شده در ساخت، و کشور سازنده نیز بر هزینه نهایی تاثیر دارند. به طور کلی، قیمت ایمپلنت‌ها از چند میلیون تومان تا چند ده میلیون تومان متفاوت است، و هزینه نهایی شامل هزینه‌های بیمارستان، دستمزد جراح، و مراقبت‌های پس از جراحی نیز می‌شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *